Χθες και με αφορμή την είδηση για sold out στην συναυλία των Πυξ-Λαξ στο Ολυμπιακό Στάδιο(!) έγραψα με θυμό το κείμενο “Μια ζωή ραγιάδες”, το οποίο μπορεί να περιέχει λεκτικές υπερβολές αλλά εκφράζει ένα ουσιώδες ερώτημα για το αισθητικό κριτήριο και εν γένει το κριτήριο των Ελλήνων. Ένας φίλος λοιπόν μου έστειλε ένα εκτενές και [...]
{ 5 comments }
Εντάξει μάγκες νομίζω πως είναι πλέον ξεκάθαρο. Στην χώρα που οι Πυξ-Λαξ, το μακράν πιο ατάλαντο συγκρότημα που ενδήμησε ποτέ σ’ αυτό τον τόπο, το συγκρότημα της κακότεχνης κλάψας, το συγκρότημα της αρπαχτής του “το διαλύω και όποτε τελειώνουν τα φράγκα κάνω αναδρομικές συναυλίες”, μαζεύουν 75.000 κόσμο τότε… μάλλον κάποιο πρόβλημα έχει αυτός ο κόσμος [...]
{ 12 comments }
Μετά τους πολέμους, τις πλημμύρες, τις πανδημίες, τους σεισμούς, τις πυρηνικές καταστροφές, τώρα προέκυψε και αυτό. Ο Θεός επιτέλους ας μας λυπηθεί…
{ 7 comments }
I Τα δύο ακουστικά του iPod είναι πανομοιότυπα. Το μόνο που διαφέρουν είναι πως στο ένα γράφει R και στο άλλο το L. Συνήθως το iPod ή το πετάω ατάκτως στην τσέπη του μπουφάν, ή βρίσκεται πάνω στο γραφείο. Καθώς λοιπόν δεν υπάρχει κάποια παράμετρος που να σε οδηγεί ώστε το πρώτο ακουστικό που θα [...]
{ 3 comments }
Είναι μια παραφυάδα της ελληνικής rock σκηνής (τουλάχιστον εκεί αυτοκατατάσεται), γνωστή ως rock των δυτικών προαστίων, ή των δυτικών συνοικιών, ή της δυτικής όχθης, ή όπως αλλιώς διάολο την λένε. Πατριάρχες αυτής της σκηνής είναι οι Πυξ-Λαξ και από πίσω ακολουθούν διάφοροι Ντομένικα, Όναρ, Τσοπάνα Rave, Μάκη, Τάκη, Σούλα κατσαριδάκια μου γλυκά. Όλοι αυτοί λοιπόν, [...]
{ 0 comments }